Υπηρετώντας τα γυναικεία πόδια - mensbook

mensbook

Όσα πρέπει να ξέρει ένας άντρας

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2020

Υπηρετώντας τα γυναικεία πόδια

Η κούραση πλέον εμφανής στο πρόσωπό μου. Η βραδιά ήταν ιδιαίτερα απαιτητική. Πολλοί οι καλεσμένοι, σε πάρα πολλά τραπέζια. Τα δρομολόγια από την κουζίνα στο χώρο της δεξίωσης για το σερβίρισμα αναρίθμητα. Πλησιάζοντας τις μικρές ώρες λιγοστοί καλεσμένοι στα εναπομείνοντα τραπέζια που απαιτούσαν την προσοχή μας για εξυπηρέτηση.
Σε ένα τεράστιο τραπέζι χωρητικότητας 10 ατόμων πλέον καθόντουσαν τρεις κυρίες με κομψό ντύσιμο και ιδιαίτερα προσεγμένο μακιγιάζ. Καταλάβαινες ότι ήταν κυρίες της αριστοκρατικής τάξης από κάθε τους κίνηση, από κάθε τους επιτακτική παράκληση για την επιπλέον εξυπηρέτηση που ζητούσαν για να επιτείνουν την απόλαυση από το φαγητό και το ποτό που καταναλώναν καθ' όλη τη διάρκεια του συμπόσιου. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς περνούσα τακτικά από το τραπέζι τους και φρόντιζα να είναι πάντα γεμάτα τα κολωνάτα ποτήρια τους με το κρασί που προσφέραμε στους επίτιμους καλεσμένους. Την ώρα που σιγά σιγά μαζεύαμε τα πιάτα και τα ποτήρια από τις κενές θέσεις, έκανα το λάθος να ρίξω κάτω ένα ζεύγος από μαχαιροπήρουνα. Ελαφρώς ενοχλημένος από την αδεξιότητά μου, έσφιξα τα χείλη μου, χαμήλωσα το βλέμμα μου και έσκυψα κάτω από το τραπέζι όπου παρεβρίσκονταν οι τρεις κυρίες. 
Ενώ βρισκόμουν γονατιστός κάτω από το μεγάλο στρογγυλό τραπέζι, το δεξί μου χέρι κατευθύνθηκε προς το μαχαίρι ενώ το βλέμμα μου περιπλανήθηκε παραπέρα για να εντοπίσει και το πηρούνι. Η κίνηση μου στην εύρεση του πηρουνιού με οδήγησε στο να κοιτάξω στο κοντινό βάθος τα πόδια των τριών κυριών. Και οι τρεις σύμφωνα με τον κώδικα ντυσίματος που ακολουθούσαν είχαν αντίστοιχα στα όμορφα άκρα τους τρία ζευγάρια από ψιλοτάκουνες και σέξυ γόβες. Ήταν απόλυτα γυαλισμένες και περιποιημένες. Κανένα ανθρώπινο βλέμμα δεν θα μπορούσε να μην απλωθεί και μείνει επάνω σε αυτήν την ιδιαίτερη θέα των γυναικείων ποδιών που πρόσταζαν τόσο μαγευτικά πάνω μου την υποταγή μου προς αυτά. Θυμάμαι τον κτύπο της καρδιάς μου. Το πρόσωπο μου κοκκινισμένο. Τα σαρκώδη μου χείλη χώρισαν και άνοιξε το στόμα μου.
Η γλώσσα μου βρήκε το απαραίτητο περιθώριο και πρόβαλε δειλά ανάμεσα στα τρεμάμενα χείλη μου. Καταλάβαινα ότι η καθυστέρησή μου κάτω από το τραπέζι θα ήταν ήδη αισθητή από τις παρικαθήμενες κυρίες, αλλά και πάλι δεν μπορούσα να δώσω τέλος σε αυτή τη μοναδική θέα που πλημμύριζε μέσα μου τις απαραίτητες φετιχιστικές εικόνες που χρειαζόταν το μυαλό μου κάθε φορά που θα αφηνόμουν μέσα στις τόσες βραδινές μου φαντασιώσεις για τη δική μου ταπεινή βούληση να υπηρετήσω κάτω από τα όμορφα γυναικεία κυριαρχικά πόδια.

Post Top Ad

Responsive Ads Here