Θαυμάζοντας τα εκπληκτικά πόδια μιας γυναίκας - mensbook

mensbook

Όσα πρέπει να ξέρει ένας άντρας

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2020

Θαυμάζοντας τα εκπληκτικά πόδια μιας γυναίκας

Είχα ένα μικρό ποδήλατο το οποίο καβαλούσα και πηγαινοερχόμουν μπροστά δεξιά αριστερά πίσω και πάλι το ίδιο στο γωνιακό μπαλκόνι του διαμερίσματος όπου έμενα με την οικογένειά μου. Το γωνιακό μπαλκόνι ήταν ο προσωπικός μου μικρόκοσμος όπου χανόμουν στις σκέψεις μου πραγματοποιώντας μία ανιαρή και μονότονη προς τον υπόλοιπο κόσμο διαδρομή χρησιμοποιώντας το ποδήλατό μου. Για πολλές ώρες μέσα στα απαλά απογεύματα, αυτή ήταν η συνήθειά μου. Απρόσκοπτα έκανα πετάλι σαν να τηρούσα ένα τελετουργικό πρόγραμμα εκγύμνασης. Μία μέρα είχαμε επισκέψεις στο διαμέρισμα και ένα κορίτσι πολύ μεγαλύτερό μου σε ηλικία βγήκε έξω στο μπαλκόνι. Θυμάμαι ήταν ψηλή και φορούσε ένα σχετικά κοντό φόρεμα αλλά εκείνο που μου έκανε περισσότερο εντύπωση ήταν ότι πριν βγει στο μπαλκόνι είχε βγάλει τα πέδιλά της και έμεινε ξυπόλητη.
Η θέα των γυμνών ποδιών της ξύπνησε μέσα στην παιδική μου ψυχή μία περίεργη επιθυμία που ακόμη το παιδικό μου μυαλό δεν μπορούσε να επεξεργαστεί, δεν μπορούσε να καταχωρύσει σε κάποια κατηγορία ηδονής, σε κάποια κατηγορία ανθρώπου, σε κάποια ταμπέλα. Όλα αυτά θα προέκυπταν ως εύκολα στερεότυπα επάνω στον ενήλικο εαυτό μου. Η κοπέλα ακουμπούσε όρθια την πλάτη της στο τοίχο του μπαλκονιού. Στήριζε το ένα της πόδι κάτω στο μωσαϊκό πάτωμα ενώ το άλλο το είχε τοποθετημένο ψηλά επάνω στο κάγκελο. Ήταν μία πρωτόγνωρη θέα για εμένα. Δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε μέσα μου αλλά ήθελα να κοιτάζω συνέχεια τα όμορφα γυμνά της πόδια. Συνέχιζα να κάνω ποδήλατο και να περνάω κάτω από την καμάρα που είχε δημιουργήσει με τα δύο όμορφα της πόδια. Κάποια στιγμή σταμάτησα κοντά της και της ζήτησα αν ήθελε να παίξουμε ένα παιχνίδι που αυτοσχεδίασα καθώς έβλεπα τα όμορφα της πόδια. Χαμογέλασε απαλά και με ρώτησε τι ακριβώς θα κάναμε.
Της εξήγησα ότι ενώ θα περνούσα από μπροστά της και συγκεκριμένα κάτω από το πόδι της που είχε στηριγμένο στο κάγκελο θα έπρεπε να προσπαθεί να με ακινητοποιήσει, να με “πιάσει αν μπορεί” τοποθετώντας την πατούσα της επάνω στην κορυφή του κεφαλιού μου. Εκείνη συμφώνησε και από την πρώτη κιόλας φορά κατάφερε χωρίς καμία ιδιαίτερη δυσκολία να με ακινητοποιήσει ακουμπώντας το πόδι της επάνω στην κορυφή του κεφαλιού μου. Μέχρι και σήμερα δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνη τη στιγμή, την αίσθηση του γυμνού πέλματος της να πιέζει επάνω στο κεφάλι μου, τα γυμνά της δάχτυλά να ακουμπούν και αυτά με δύναμη …. εκείνη τη στιγμή πιστεύω ότι βαφτίστηκα με την υποτέλεια που με χαρακτηρίζει στις πάρα πολύ προσωπικές μου στιγμές. Η κυρίαρχη ενέργεια του ποδιού της πότισε μέσα στο κεφάλι μου, στο μυαλό μου, στη ψυχή μου …

Post Top Ad

Responsive Ads Here