ΒΑΛΝΤΙΡ ΠΕΡΕΙΡΑ “ΝΤΙΝΤΙ”: Πήρε “μάστερ” στην μπάλα με την Βραζιλία.. - mensbook

mensbook

Όσα πρέπει να ξέρει ένας άντρας

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2020

ΒΑΛΝΤΙΡ ΠΕΡΕΙΡΑ “ΝΤΙΝΤΙ”: Πήρε “μάστερ” στην μπάλα με την Βραζιλία..

“Το τραγούδι και το ποδόσφαιρο ήταν οι μεγάλες μου αγάπες. Όχι με αυτή την σειρά. Με το ποδόσφαιρο κατέκτησα ολόκληρο τον κόσμο. Με αγάπησε όλη η Βραζιλία. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την υποδοχή που μας έγινε όταν ήρθαμε από την Σουηδία. Όλος ο κόσμος γελούσε και τραγουδούσε. Ήταν οι πιο καλές στιγμές που γνώρισα σαν άνθρωπος. Αυτά μου έδωσε το ποδόσφαιρο και για αυτό του ανταπέδωσα την αγάπη.”


Υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και ένας από τους πλέον πολυσυζητημένους Νοτιαμερικανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Η ζωή του Βαλντίρ Περέιρα Ντίντι όπως είναι το πλήρες όνομα του, άρχισε στις 7 Οκτωβρίου του 1928 στο χωριό Κάμπος του Ρίο Ντε Τζανέιρο, μια περιοχή η οποία παράγει το καλύτερο ζαχαροκάλαμο της Βραζιλίας και μάλιστα ζει από το ζαχαροκάλαμο. Σε ηλικία 14 ετών ο Ντίντι άφησε το “κλοτσοσκούφι” της γειτονιάς του για να γίνει αναπληρωματικός της τοπικής ομάδας ” Αμερικάνο” και να αναδειχθεί τον επόμενο χρόνο , το 1945 δηλαδή, σε πρώτο σκόρερ του τοπικού πρωταθλήματος, με 43 γκολ. Ο ενθουσιασμός της αγωνιστικότητας του και το αποτέλεσμα της ενεργητικότητας του έκαναν τους συλλόγους των μεγάλων κέντρων της χώρας, να ενδιαφερθούν για το νέο αστέρι της μπάλας που άρχισε να ανατέλλει. Το 1946 ο Ντίντι υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα Λάντσια του Σάο Πάολο για να πάει στην συνέχεια στην Μαντουρέιρα του Ρίο όπου και έγινε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Πάντως παράλληλα με το ποδόσφαιρο, ο Ντίντι τραγουδούσε και για την Βραζιλιάνικη τηλεόραση σε παραστάσεις σε μαγαζιά του Ρίο. Είχε και εκεί βλέψεις και μάλιστα μεγάλες.
Το 1949 τον αγόρασε η Φλουμινένσε πληρώνοντας εκείνη την εποχή 230 χιλιάδες Κρουζέιρος, ποσό αρκετό μεγάλο για την εποχή. Αν τα υπολογίσουμε σε Ευρώ θα δούμε ότι είναι ένα ποσόν της τάξεως των 15 χιλιάδων Ευρώ, για εκείνη την εποχή. Οι τίτλοι πάντως στην καριέρα του άρχισαν να έρχονται σε σύντομο διάστημα. Το 1951 κερδίζει με την Φλουμινένσε το πρωτάθλημα και το 1952 το διεθνές κύπελλο του Ρίο στο οποίο πήραν μέρος πάρα πολλές ομάδες ακόμη και από την Ευρώπη. Λίγους μήνες μετά ” ο μαύρος μαιτρ” φοράει την φανέλα της εθνικής ομάδας και συμμετέχει σε πολλούς αγώνες, φιλικά αλλά και στο παγκόσμιο κύπελλο του 1954, όπου η Βραζιλία προχωράει αλλά δεν μπορεί να φτάσει ψηλά, στην κατάκτηση δηλαδή του τροπαίου. Η αξία του ποδοσφαιριστή – καλλιτέχνη αρχίζει και συζητείται σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και στην χώρα του, και η Μποταφόγκο το 1956 πληρώνει ένα κάρο εκατομμύρια για να τον αποκτήσει. Ρεκόρ μεταγραφής την εποχή εκείνη, με 100 χιλιάδες ευρώ, σημερινά χρήματα. Το 1957 κερδίζει με την νέα του ομάδα το πρωτάθλημα του Ρίο, και στην συνέχεια το 1959 πηγαίνει στην Ρεάλ Μαδρίτης με νέο ρεκόρ μεταγραφής, σοκάροντας ολόκληρο τον κόσμο με το ποσόν της μεταγραφής. Στην Μαδρίτη δεν τα κατάφερε καθόλου καλά, αφού οι φίρμες της ομάδας, δεν τον δέχθηκαν με τον καλύτερο τρόπο.

Έτσι δανείστηκε μετά από ένα χρόνο στην Βαλένθια όπου και πάλι δεν τα κατάφερε καλά. Έτσι άρον – άρον, επέστρεψε στην Βραζιλία και την Μποταφόγκο για να παίξει ποδόσφαιρο. Το 1958 ο Ντίντι μαγεύει με την εθνική Βραζιλίας, κατακτώντας το παγκόσμιο κύπελλο στην Σουηδία. Ήταν ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας κάτι που αναγνωρίστηκε από όλους. Μέλος της τρομερής ομάδας του Πελέ, έθελξε και αυτός όπως οι υπόλοιποι άσσοι της Σελεσάο την εποχή εκείνη. Το 1962 ο Ντίντι είχε λάβει ήδη μέρος σε τρία παγκόσμια κύπελλα και ήταν 72 φορές διεθνής με την Βραζιλία. Κέρδισε τα παγκόσμια κύπελλα του 1958 και 1962, σημειώνοντας 24 γκολ όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν μία από τις φίρμες της εθνικής ομάδας, βασικός στην ενδεκάδα της ομάδας, και κινητήριος μοχλός των επιθέσεων της Σελεσάο.

Το 1962 λοιπόν γίνεται ποδοσφαιριστής – προπονητής της Σπόρτινγκ Κρυστάλ του Περού, έχοντας σταματήσει να παίζει ποδόσφαιρο και ακολουθώντας άλλους δρόμους, όπως αυτός της προπονητικής. Οδήγησε την Κρυστάλ στην κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο πρωτάθλημα του Περού ενώ το 1964 ανέλαβε την Μποταφόγκο. Το 1968 ανέλαβε την εθνική ομάδα του Περού την οποία και οδήγησε για πρώτη φορά σε μία τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου σε εκείνη του 1970. Έγινε ήρωας και στο Περού με την επιτυχία του αυτή, αφού για πρώτη φορά πήγαινε η εθνική Περού στο Μουντιάλ, κάτι που αναγνωρίσθηκε από όλους και κυρίως από τον κόσμο του Περού, ο οποίος και τον σήκωσε στα χέρια στο τέλος του καθοριστικού αγώνα. Το 1971 πήγε προπονητής στην Ρίβερ Πλείτ αλλά έφτασε η χάρη του και μέχρι την Τουρκία, όπου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Φενέρ Μπαχτσέ, από την οποία έφυγε για να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Το τραγούδι που αποτέλεσε το μεγάλο του πάθος το εγκατέλειψε στην διάρκεια, ενώ αποσύρθηκε στο διαμέρισμα του για να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του ήσυχα και ήρεμα. Ο Ντίντι υπήρξε από τους μεγαλύτερους κυνηγούς που φάνηκαν μεταπολεμικά στα παγκόσμια γήπεδα. Χαρακτηρίστηκε ως ο παίκτης έμπνευση της Σελεσάο κυρίως στο Μουντιάλ του 1958 όπου υπήρξε φοβερός, μολονότι κάπως πιο αργός από τους υπόλοιπους της παρέας που μάγεψε. Πλήρης ” μάστερ” της μπάλας με απέραντη ευκινησία και άνετη χάρη, κυρίως με το εξωτερικό του ποδιού του. Εκπληκτικός ” περιστρεφόμενος” ενδιάμεσος κυνηγός με μυαλό, φινέτσα, αντίληψη και φαντασία, έπαιξε και συντονιστής ενώ θεωρείτε ότι είχε την καλύτερη μεταβίβαση του κόσμου στην εποχή του. Σοβαρός και οξυδερκής ο Ντιντί ήταν μία από τις βεντέτες της μεγάλης Βραζιλίας του 1958 και 1962 που κατέκτησε τα κύπελλα.

Post Top Ad

Responsive Ads Here