Οι πιο θρυλικοί χαμένοι θησαυροί στον κόσμο - mensbook

mensbook

Όσα πρέπει να ξέρει ένας άντρας

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2020

Οι πιο θρυλικοί χαμένοι θησαυροί στον κόσμο

Τα αμύθητα πλούτη ξακουστών πειρατών και διαβόητων τυχοδιωκτών έχουν στοιχειώσει τα όνειρα των απανταχού «κυνηγών» αλλά και του καθημερινού ανθρώπου. Και σε ποιον δεν θα άρεσε άλλωστε να ζήσει μια ριψοκίνδυνη περιπέτεια αναζήτησης θησαυρού, με χάρτες και τα σχετικά; Δυστυχώς βέβαια, με την εξερεύνηση του κόσμου και τον υπερπληθυσμό, δεν έχουν μείνει και πολλοί ακόμα θησαυροί θαμμένοι, με τις αρχαιολογικού τύπου ανασκαφές να υποδεικνύουν ότι τις περισσότερες φορές ο θησαυρός αποδεικνύεται... άνθρακας! Αν συνεχίζουν ωστόσο να υπάρχουν πολύτιμα φορτία και σεντούκια με χρυσό εκεί έξω, δεν θα ήταν κρίμα να παραμείνουν για πάντα μυστικό επτασφράγιστο; Ας δούμε λοιπόν τους πλέον πολυθρύλητους
θησαυρούς της οικουμένης, αυτούς που αναζητούν ακόμα μανιωδώς οι σκληροπυρηνικοί «κυνηγοί»...
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΤΗΣ ΒΑΚΤΡΙΑΝΗΣ
Ένας πολύ διαφορετικός θησαυρός από τους άλλους απόδειξη της οικουμενικότητας και της άρρηκτης σχέσης του ελληνισμού με τους άλλους λαούς είναι αυτός που βρέθηκε στο Αφγανιστάν στα τέλη του 70. Ο θησαυρός αυτός ξυπνούσε μνήμες 2 χιλιετίες μετά από το πέρασμα του Μ. Αλεξάνδρου από τις αφιλόξενες αυτές περιοχές. Οι πρώτες ανασκαφές ξεκίνησαν το 1978 από τον ελληνικής καταγωγής σοβιετικό Βίκτωρ Σαρηγιαννιδη. Τα αποτελέσματα πολύ εντυπωσιακά . βασιλικοί τάφοι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Μακεδονία μαρτυρούσαν έναν άγνωστο για εμάς ελληνικό πολιτισμό. Όμως από την μέρα εκείνη άρχιζε η περιπέτεια του θησαυρού αυτού. Μέχρι το 1989 που μεταφέρονται υπο τον φόβο του εμφύλιου πολέμου χιλιάδες αντικείμενα εκτιθόταν στο μουσείο της Καμπούλ. Χάρις στις ηρωικές προσπάθειες της τότε κυβερνήσεως αλλά κυρίως των υπαλλήλων του μουσείου κρύβονται αυτά τα 20.000 αντικείμενα από χρυσό ασημί και ελεφαντοδόντο στο θησαυροφυλάκιο της κεντρικής τραπέζης. Ένας άλλος όμως ελληνικός θησαυρός του Αφγανιστάν δυστυχώς δεν είχε την ιδία τύχη. Ένα πρωινό του 1992 από ένα πηγάδι στο Μιρ Ζακα στα Αφγανοπακιστανικα σύνορα, <<ανέβλυζε>> ένας θησαυρός 350 κιλών από χρυσό και ασημί και 4 τόνων νομισμάτων. Η αναζήτηση του οδήγησε τον Οσμούντ Μποπεαράτσι, αρχαιολόγο ειδικό στα νομίσματα, διευθυντής στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) και καθηγητής στη Σορβόννη, στα παζάρια της τοπικής πόλης και μετέπειτα του Πακιστάν. Εκεί σε ένα τραπέζι κάποιοι έμποροι29 μέσα σε σακιά λιπασμάτων κατέληξαν ιστορίες αιώνων της περιοχής. Τα περισσότερα όμως αντικείμενα είχαν πουληθεί στην Αγγλία μέσω ενός έμπορου αρχαιοτήτων και από εκεί ένα μέρος στο μουσείο Μιχο της Ιαπωνίας. Κατά καιρούς βγαίνουν σε δημοπρασίες κομματάκια αυτού του θησαυρού από τον οίκο Κρίστις και Σοθμπις. Μέρος που δεν έφυγε το 1995 για Ιαπωνία βρίσκεται στη νέα βασιλεία της Ελβετίας. Θέλοντας να τονίσει την σπουδαιότητα των ευρημάτων ο ερευνητής λέει <<κανένας Ελληνας η Λατίνος ιστορικός δεν κάνει ιδιαίτερη αναφορά στους έλληνες της περιοχής. Χάρις στα νομίσματα μαθαίνουμε πως υπήρξαν 40 Ελληνοινδοι βασιλείς και όχι 7 που μέχρι σήμερα ξέραμε από γραπτές πηγές>> . μέσα στα ευρήματα ξεχωρίζει ένα μετάλλιο που δόθηκε από το Αλέξανδρο στους στρατηγούς του, μοναδικό κομμάτι σήμερα.
Το κεχριμπαρένιο δωμάτιο
Το κεχριμπαρένιο δωμάτιο αποτελούσε το δώρο του βασιλιά της Πρωσίας Γουλιέλμου προς τον βασιλέα της Ρωσίας τσάρο Πέτρο με αφορμή την σύναψη συμμαχίας κατά της Σουηδίας. Ήταν ένα δωμάτιο όλο με φύλο χρυσού, πετράδια και καθρέπτες .από πόλους θεωρείται το 8 θαύμα του κόσμου20. Κάλυπτε 55 τ.μ. και χρειάστηκε πάνω από 10 χρόνια για να τελειώσει. Οι θεωρίες για την τύχη του πάρα πολλές. Άλλες λένε ότι καταστράφηκε κατά την διάρκεια βομβαρδισμών το κεχριμπαρένιο δωμάτιο από την βασιλική αεροπορία και άλλες ότι βρίσκεται θαμμένο μέσα στα ορυχεία που βρίσκονται στα τσεχο- πολωνικά σύνορα. Προσπάθεια ανακάλυψης έγινε από ομάδες τόσο στην Γερμανία όσο και στην Λιθουανία με πενιχρά αποτελέσματα. Συμφωνά με πολυετή έρευνα ενός ζευγαριού βρετανών ερευνητών το δωμάτιο καταστράφηκε. Στην ίδια άποψη καταλήγει και ο ρώσος που ανέλαβε την πρώτη έρευνα για την εύρεση του καταλήγοντας πως καταστράφηκε μεταξύ 9-11 Απρίλιου του 1945. Το 1979 ξεκίνησε μια προσπάθεια αναδημιουργίας του.Παρουσιάστηκε από τον πρόεδρο Πουτιν στον εορτασμό για τα 30 χρόνια της αγίας Πετρούπολης. Η λίστα με τις κλεμμένες ελληνικές αρχαιότητες Δημοσιεύματα των εφημερίδων <<πρώτο θέμα >> και <<τύπος της Κυριακής>> , ρίχνουν φως στις γερμανικές βαρβαρότητες που υπέστησαν ελληνικές αρχαιότητες κατά την διάρκεια της κατοχής. Τα στοιχειά που παρουσιάζονται προέρχονται από την έκθεση μελέτης του 1946 που συντάχτηκε από το υπουργείο παιδείας και θρησκευμάτων.
Τι απέγινε ο θησαυρός των ναζί.
Ακόμα και σήμερα τα σενάρια δίνουν και παίρνουν για το που τελικά βρίσκονται οι τεράστιες ποσότητες χρυσού που βρέθηκαν στα χεριά των ναζί από εθνικά θησαυροφυλάκια, μουσεία, ιδιωτικές συλλογές και εβραίους. Σε λίμνες ποτάμια ορυχεία παίρνει σάρκα και οστά το μεγαλύτερο κυνήγι θησαυρού. Η κοιλάδα Γιονα στην ανατολική Γερμανία. Εικάζεται ως ένα από τα πιο πιθανά μέρη που έγινε μεγάλη απόκρυψη Γερμανικού θησαυρού και έργων τέχνης. Η κατοικία του Γκαιρινγκ. 100 χιλιόμετρα περίπου έξω από το Βερολίνο διατηρούσε την θερινή του κατοικία ο Νο 2 του ράιχ και αρχηγός της αεροπορίας. Σε αυτήν φυλασσόταν μια τεράστια συλλογή από κλεμμένα έργα τέχνης. Κατά την είσοδο του κόκκινου στρατού η κατοικία ανατινάχτηκε. Ακόμα και σήμερα πολλοί είναι που αναζητούν μέρος των κλοπιμαίων στην περιοχή αυτή καθώς κατά καιρούς έχουν βρεθεί κομμάτια από πορσελάνινα πιάτα και σε κοντινή λίμνη ανασυρθήκαν αγάλματα. Σε λίμνες της Βαυαρίας. Εκτός της λίμνης τοπλιτς που αναφέραμε παραπάνω, έχουν βρεθεί εύρετρα αυτού του θησαυρού και στην λίμνη Κιεμζεε, ένα χρυσό καζάνι
Τα κοσμήματα του κάστρου του Βεβελσμπουργκ.
Αναζητούνται τα 9.230 ασημένια δακτυλίδια αξίας 60 εκ. ευρώ που είχε κρύψει ο Χίμλερ από τους νεκρούς του στρατιώτες, στους οποίους τα είχε ο ίδιος δώσει. Μεγάλο μέρος μεταφέρθηκε στην Αργεντινή όπου βρήκαν άσυλο και καταφύγιο πολλοί ναζί. Ενορχηστρωτής της επιχείρησης αυτής ήταν ο Μαρτιν Μπορμπαν. Οι ποσότητες χρυσού μεταφερόταν με φορτηγά μέχρι την Ισπανία και στην συνεχεία με υποβρύχια ως τις ακτές της αργεντινής. Αργότερα λόγο της συμμαχικής απόβασης η μεταφορά γινόταν απευθείας με αεροπλάνα. Τα χρήματα κατατίθενται στο όνομα της Εβίτα Περον σε διαφορές τράπεζες. Μόνο τις τελευταίες μέρες του πολέμου σύμφωνα με την πραβντα 10 γερμανικά υποβρύχιε απέπλευσαν στην αργεντινή. Κατά την διάρκεια του ταξιδίου βύθισαν σε ναυμαχία ένα αμερικανικό θωρηκτό < >και το βραζιλιάνικο πόλεμο πλοίο <<Μπαια>>. Κάθε υποβρύχιο μετέφερε με εντολή του Χίτλερ 50 υψηλόβαθμους αξιωματικούς με σκοπό την ανασύσταση του Δ ράιχ. Εκτός από πιθανολογούμενη ποσότητα χρυσού μετέφεραν σχέδια προηγμένων όπλων, διπλωματικές επιστολές, αεριωθούμενο Μe-262, αερομεταφερόμενο ραντάρ και 560 kg ουρανίου. Όλα τα παραπάνω αποτελούσαν το φορτίο του υποβρυχίου U-234. Τέλος σύμφωνα με την ρωσική εφημερίδα, το ξέπλυμα χρήματος έγινε μέσω μιας κατά επίφαση αεροπορικής εταιρίας. Μονό την διετία 1989-91 έκανε 4 πτήσεις μεταφέροντας 160 τόνους χρυσού. Η διαδρομή ήταν από Μεντεγιν της κολομβιας με κατάληξη το Λονδίνο, με συνοδεία φρουράς και χωρίς τελωνειακούς ελέγχους. Μια άλλη θεωρία έχει ως επίκεντρο τα νησιά Ωκλαντ. Συμφωνά με αυτήν την θεωρία μεταφερθήκαν με υποβρύχια όπου και θαφτήκαν. Το μόνο πειστήριο της θεωρίας τα πολλά γερμανικά παρατηρητήρια στην περιοχή. Σε θυρίδες και λογαριασμούς τραπεζών. Όπως είδαμε παραπάνω, μεγάλο μέρος μεταφέρθηκε οργανωμένα στις ελβετικές τράπεζες. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν τεράστιοι ανενεργοί λογαριασμοί που ανήκουν σε θύματα και σε ναζί που έστειλαν μεγάλες ποσότητες για εξασφάλιση. Στις 14 Ιανουαρίου του 1997 ο κριστοφερ μειλι από την φρουρά ασφαλείας της ένωσης ελβετικών τραπεζών ανακαλύπτει σωρό άγραφων με αποδεικτικά καταθέσεων σε λογαριασμούς της εθνικής τράπεζας της Ελβετίας στο Βερολίνο που προβαριζόντουσαν για καταστροφή. Τον σφετεριστήκαν ανώτατοι ναζί αξιωματικοί. Μπορεί να υπήρχε εντολή για απόκρυψη όλων αυτών των ποσοτήτων αλλά το μόνο σίγουρο πως ποσότητες χρυσού και έργων τέχνης κατέληξαν στις τσέπες των αξιωματικών του.
Ο θησαυρός της χήρας
Δεν πίστευε στα μάτια της μία χήρα, την ώρα που καθάριζε τα πράγματα του άντρα της. Η συνταξιούχος από τη Βρετανία δεν γνώριζε ότι ο άντρας της είχε αφήσει στην ντουλάπα του, μπερδεμένο ανάμεσα στα ρούχα του, ένα χρυσό νόμισμα. Στην προσπάθειά της να μάθει την αξία του, συνειδητοποίησε ότι κατέχει ένα από τα πιο σπάνια νομίσματα. Όταν το έδωσε στους ειδικούς να το κοστολογήσουν, αυτοί ανακάλυψαν ότι επρόκειτο για ένα χαμένο νόμισμα που δημιουργήθηκε από χρυσό, τον οποίο έκλεψαν Βρετανοί από ένα ισπανικό πλοίο το 1702 στη μάχη στο Βίγκο. Στο πλαίσιο των εορτασμών για τη νίκη των Βρετανών στη μάχη, το βασιλικό χρυσωρυχείο δημιούργησε 20 χρυσά νομίσματα που απεικονίζουν την βασίλισσα Άννα της Μεγάλης Βρετανίας.  Με τον καιρό, τα νομίσματα απέκτησαν μεγάλη αξία και συλλέκτες από όλο τον κόσμο κάνουν τα πάντα για να αποκτήσουν ένα από αυτά. Από τα 20 νομίσματα που δημιουργήθηκαν, έχουν βρεθεί τα 15 και βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών. Εκτιμάται ότι ο σύζυγος της Βρετανίδας κληρονόμησε τυχαία το θησαυρό, αφού ποτέ στη ζωή του δεν είχε δείξει ενδιαφέρον στη συλλογή νομισμάτων. Σήμερα ο οίκος δημοπρασίας Gorringes κοστολογεί τα νομίσματα στις 80.000 με 120.000 λίρες.
Ο θησαυρός του οχυρού Άλαμο
Το περίφημο φραγκισκανικό οχυρό βρίσκεται εγκατεστημένο στο Σαν Αντόνιο των ΗΠΑ και αποτέλεσε ένα από τα πλέον περίφημα θέατρα μαχών της αμερικανικής ιστορίας, όταν 188 άντρες, περιλαμβανομένων και των Jim Bowie και Davey Crockett, προσπάθησαν να το υπερασπιστούν κόντρα στον πανίσχυρο μεξικανικό στρατό. Στο Άλαμο υπάρχει λοιπόν ο θρύλος για έναν τεράστιο θησαυρό από χρυσό και ασήμι που βρίσκεται θαμμένος στα θεμέλια του οχυρού, πεποίθηση που βρίσκει υποστήριξη από ιστορικούς ερευνητές αλλά και κυνηγούς θησαυρών. Στην προσπάθειά τους να επαναστατήσουν κατά του Μεξικού και να ανακηρύξουν το Τέξας ανεξάρτητο κράτος, μια σειρά από άντρες, όπως οι Bowie και Crockett, έφεραν στο οχυρό χρυσό και άλλα πολύτιμα μέταλλα για να χρηματοδοτήσουν έναν επαναστατικό στρατό για την τελική μάχη. Το πολύτιμο φορτίο ονομάστηκε «θησαυρός του San Saba» και χάθηκε οριστικά όταν οι 188 άντρες έχασαν τη ζωή τους στην περίφημη μάχη. Ανασκαφές έχουν γίνει γύρω από το οχυρό για την ανεύρεσή του, δεν έχουν αποδώσει ωστόσο καρπούς, μιας και θρυλείται ότι ο θησαυρός είναι θαμμένος κάπου στα θεμέλια του οχυρού...
Ο θησαυρός του Dutch Schultz
Ένας από τους πλέον διαβόητους μαφιόζους της αμερικανικής ιστορίας στην εποχή της Ποτοαπαγόρευσης, ο φοβερός και τρομερός Dutch Schultz είχε συγκεντρώσει από τις παράνομες δραστηριότητές του μια τεράστια περιουσία. Όλα του τα χρήματα θα εξαφανίζονταν ωστόσο μυστηριωδώς όταν η αστυνομία άρχισε να χώνει τη μύτη της στις βρομοδουλειές του, με τον γκάγκστερ να έχει κρύψει το ζάμπλουτο βιος του κάπου στις ορεινές περιοχές του βουνού Catskill. Όταν το 1935 ο Schultz θα δολοφονηθεί, θα έπαιρνε τα επτασφράγιστο μυστικό μαζί του. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 5-10 εκατομμύρια δολάρια, που είναι τοποθετημένα σε ένα σιδερένιο κουτί κάπου στην ευρύτερη δασώδη περιοχή της Νέας Υόρκης. Πολυάριθμες εξερευνητικές αποστολές στις δεκαετίες που ακολούθησαν τον θάνατο του Schultz θα στέφονταν από παταγώδη αποτυχία...
Ο θησαυρός των Noss
Η κορυφή Victorio είναι τμήμα των Rocky Mountains του Νέου Μεξικού, περιοχή που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από τις ΗΠΑ για πυραυλικές και πυρηνικές δοκιμές. Πριν «καταλάβει» βέβαια την ευρύτερη περιοχή η αμερικανική κυβέρνηση, το μέρος ήταν προσβάσιμο στον κόσμο, κι εδώ ακριβώς αρχίζει η ιστορία του ζευγαριού Doc και Babe Noss το 1937. Όπως το θέλει η ιστορία, οι δυο τους ήταν με φίλους για κυνήγι ελαφιών όταν ο Doc ανακάλυψε ένα πηγάδι που περιείχε σκελετούς, χρυσό, κοσμήματα και ιστορικά κειμήλια. Μέχρι το 1938, οι Noss είχαν διεκδικήσει τον θησαυρό και ήταν πλέον οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του, με τις εκτιμήσεις να δίνουν και να παίρνουν για το ποιον χαμένο θησαυρό είχαν ανακαλύψει. Το 1939, σε μια προσπάθεια να επεκτείνει την είσοδο του πηγαδιού, ο Doc θα χρησιμοποιούσε δυναμίτη, κάνοντας την κατασκευή να καταρρεύσει και να θαφτεί μια και καλή ο θησαυρός, με το ζευγάρι να μην ξανααποκτά πρόσβαση ποτέ. Το 1949, ο Doc θα δολοφονηθεί από έναν καινούριο συνεργό, αφού είχε βέβαια ήδη χωρίσει από την Babe. Μέχρι και σήμερα, η ευρύτερη οικογένεια των Noss προσπαθεί να βρει τρόπο να ξαναμπεί στην τρύπα, χωρίς ωστόσο ίχνος θησαυρού να έχει βρεθεί σε όλα αυτά τα χρόνια. Η επέκταση μάλιστα του πεδίου βολής των ΗΠΑ περιλαμβάνει πλέον και το Victorio Peak, κάνοντας το έργο της ανεύρεσης του θησαυρού ακόμα δυσκολότερο...
Ο θησαυρός του Μοντεζούμα
Θα παραμείνουμε στις ΗΠΑ, που απ’ ό,τι φαίνεται είναι το σπίτι για πολλούς χαμένους θησαυρούς, αυτή τη φορά θα μεταφερθούμε βέβαια στην πόλη Kanab της Γιούτα, όπου και πιστεύεται ότι είναι θαμμένος ο περίφημος θησαυρός του Μοντεζούμα. Ο θρυλικός ηγέτης των Αζτέκων ήταν κύριος μιας μυθώδους περιουσίας, την οποία και μετέφεραν οι ακόλουθοί του από το θησαυροφυλάκιό του όταν ο ηγέτης σκοτώθηκε στη μάχη με τα ισπανικά στρατεύματα του Κορτέζ. Πώς βρέθηκε όμως ο τεράστιος θησαυρός στη Γιούτα των ΗΠΑ; Ήταν στα 1914 όταν ο Freddy Crystal ανακάλυπτε ένα σημάδι σε έναν απότομο βράχο που του θύμισε έντονα τα χαρακτικά ενός παλιού χάρτη που πιστευόταν ότι οδηγούσε στο σημείο όπου ήταν θαμμένος ο θησαυρός του Μοντεζούμα. Η τοπογραφία του χάρτη έμοιαζε πολύ με την πόλη Kanab, με τον Crystal να πείθει τους κατοίκους να τον βοηθήσουν στη μυστική του αποστολή, με το αζημίωτο φυσικά. Η αποστολή βρήκε πράγματι ένα δαιδαλώδες σύστημα σπηλαίων και τούνελ, κατάσπαρτο από παγίδες θανάτου, θησαυρό ωστόσο δεν βρήκε ποτέ: ή οι Αζτέκοι τον είχαν ανακτήσει ή κάποιος υπερτυχερός τους είχε προλάβει...
Η ληστεία της Λουφτχάνσα
Όποιος έχει δει την ταινία «Τα Καλά Παιδιά» (Goodfellas), γνωρίζει για τη ληστεία της Λουφτχάνσα, η οποία και θεωρείται η μεγαλύτερη ληστεία μετρητών στην αμερικανική ιστορία του εγκλήματος: συνέβη στις 11 Δεκεμβρίου 1978 στο Διεθνές Αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης, με 5 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά και άλλες 875.000 δολάρια σε κοσμήματα να κάνουν φτερά. Η ληστεία σχεδιάστηκε από μια σειρά γκάγκστερ, περιλαμβανομένου του Henry Hill, με τη λεία να μη βρίσκεται ωστόσο ποτέ, κι αυτό εξαιτίας ίσως του γεγονότος ότι πολλοί από τους συνεργούς θα έβρισκαν τραγικό χαμό. Οι βίαιες δολοφονίες τους παραγγέλθηκαν από τον Jimmy Burke, τον «εγκέφαλο» της επιχείρησης, ο οποίος ανησυχούσε για την τεράστια κινητοποίηση των ομοσπονδιακών Αρχών που είχε πυροδοτήσει η ληστεία και έβγαλε σταδιακά από τη μέση όλη σχεδόν τη συμμορία. Όσο για τον θησαυρό, κανείς δεν ξέρει πού είναι κρυμμένος...
Το πλοίο «Λουλούδι της Θάλασσας»
Ήταν στα 1502 όταν το πορτογαλικό πολεμικό πλοίο «Flor do Mar» κατασκευάστηκε για να τεθεί υπό τον έλεγχο του αδελφού του περίφημου εξερευνητή Βάσκο ντα Γκάμα, Εσταβάο. Το πλοίο αποτέλεσε τμήμα του μικρού εμπορικού στόλου που ξεκίνησε για την  Ινδία το 1505, με τις περιπέτειές του να μετρούν μπόλικες μάχες στα επόμενα 6 χρόνια, όταν και θα χαθεί οριστικά από καταιγίδα στα 1511. Το περίφημο πολεμικό κουβαλούσε στα αμπάρια του πολύτιμα λάφυρα από τις νίκες που σημείωσε στη θάλασσα, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για ανυπολόγιστο θησαυρό, γι’ αυτό και έκτοτε αποτελεί το υγρό όνειρο κάθε κυνηγού θησαυρών! Όταν βυθίστηκε, το «Flor do Mar» κουβαλούσε μάλιστα τον θησαυρό του βασιλείου Melaka, που βρισκόταν στη σημερινή Μαλαισία, ο οποίος υπολογιζόταν σε 60 τόνους χρυσού...
Ο χρυσός του Leon Trabuco
Πίσω στη δεκαετία του 1930, ο μεξικανός πολυεκατομμυριούχος Leon Trabuco είχε οργανώσει μυστικά μια σειρά από μυστηριώδεις πτήσεις στην έρημο του Νέου Μεξικού. Με την οικονομική κρίση του 1929 να μαστίζει της ΗΠΑ και το δολάριο σε ελεύθερη πτώση, η τιμή του χρυσού ήταν έτοιμη να εκτοξευτεί. Ο Trabuco λοιπόν και μια χούφτα συνεργάτες αγόραζαν χρυσό φρενιασμένα και τον περνούσαν λαθραία στις ΗΠΑ, περιμένοντας τις τιμές να απογειωθούν. Περίπου 16 τόνοι χρυσού κρύφτηκαν επιμελώς στην έρημο, με τον Trabuco να μην πουλάει ωστόσο ούτε ουγκιά, περιμένοντας την αξία του χρυσού να ανέβει κι άλλο. Κι όμως, τα γεγονότα θα τον προλάβαιναν: η νομοθετική ρύθμιση για την κατοχή χρυσού, που πέρασε απρόοπτα η αμερικανική κυβέρνηση, θα απαγόρευε την ατομική ιδιοκτησία χρυσού, αφήνοντας τον Trabuco κεραυνοβολημένο! Η κατάρα που συνοδεύει συνήθως τέτοιους θησαυρούς θα χτυπούσε, με τους 3 συνεργούς του Trabuco να πεθαίνουν μέσα σε 5 χρόνια και τον ίδιο λίγο αργότερα, παίρνοντας μαζί τους το μυστικό για την τοποθεσία που ήταν κρυμμένος...
Ο θησαυρός του Μαυρογένη
Ένα από τα σπουδαιότερα θαλάσσια ευρήματα ανασύρθηκε από τους αρχαιολόγους το 1996, όταν ανακάλυψαν ένα ναυάγιο ανοιχτά των ακτών της Βόρειας Καρολίνα, που θα έδινε τροφή στη μυθολογία του κρυμμένου θησαυρού. Κι αυτό γιατί όλοι οδηγήθηκαν να πιστέψουν ότι επρόκειτο για το διαβόητο πειρατικό QUEEN Anne’s Revenge», τη ναυαρχίδα του κουρσάρικου στόλου του περιβόητου πειρατή Μαυρογένη! Ήταν το 1718 όταν το πειρατικό απέκλεισε το λιμάνι της πόλης Charleston, ενώ λίγο μετά θα εξόκειλε στα ρηχά. Ο Μαυρογένης ήταν γνωστός και πλούσιος πειρατής, η υπόθεση λοιπόν για τεράστιο θησαυρό θαμμένο στη ναυαρχίδα του δεν φάνταζε μετέωρη. Μέχρι και σήμερα βέβαια δεν έχει ταυτοποιηθεί από τους αρχαιολόγους ότι πρόκειται πράγματι για το ναυάγιο του QUEENAnne’s Revenge», ενώ ούτε ουγκιά χρυσού δεν έχει βρεθεί πάνω ή γύρω από το πλοίο. Όσο για τον ίδιο τον Μαυρογένη, στην ανάκρισή του πριν πεθάνει για το πού είχε καταχωνιάσει τα κουρσάρικα πλούτη του, περιορίστηκε να δηλώσει: «Μόνο εγώ και ο διάολος ξέρουμε»...

Post Top Ad

Responsive Ads Here