Η ερωτική φαντασία σώζει τον γάμο - mensbook

mensbook

Όσα πρέπει να γνωρίζει ένας άντρας

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2020

Η ερωτική φαντασία σώζει τον γάμο


Εχουμε  δύο ζωές: την πραγματική και αυτή μες στο κεφάλι μας. Καμιά φορά, η δεύτερη έχει περισσότερη αξία απo την πρώτη. Φτιαγμένη από από τα όνειρά μας, τα θέλω μας, τις προσωπικές μας ερμηνείες, τις φαντασιώσεις μας.  Αν, μάλιστα, διακρίνουμε την σεξουαλική ζωή που βιώνουμε και αυτήν που φαντασιωνόμαστε, τότε η κουβέντα ανοίγει ευχάριστα. Κάποτε, είχα διαβάσει ότι μια γυναίκα έμεινε παντοτινά πιστή στον σύζυγό της, επειδή η φαντασία της ήταν αρκετά πλούσια και δεν είχε ανάγκη να κάνει στ΄αλήθεια σεξ με κανέναν άλλον. Πολλές φορές, έκανε έρωτα με τον άντρα της και σκεφτόταν κάτι άλλο, κάποιον ή κάποια άλλη, ακόμα και τον ίδιο της τον εαυτό αλλιώς: με άλλο χρώμα μαλλιών, με άλλη εθνικότητα, με άλλο ύψος και ιδιότητα. 

Δεν μου έχει συμβεί να υποκαταστήσω εγκεφαλικά κάποιον παρτενέρ μου με άλλον άντρα, αλλά, ποιος ξέρει. Θα είναι έγκλημα αν συμβεί; Και αν το μοιραστώ, στην συνέχεια, με τον παρτενέρ θα συμβεί κάτι κακό, θα τον πληγώσω;
Ιστορίες και εξομολογήσεις ανθρώπων που δεν θα μπορούσα καν να φανταστώ. Καθηγητές πανεπιστημίου, επιστήμονες, αθλήτριες και νεαρές φοιτήτριες επανέρχονται τακτικά σε έναν κεντρικό, άφραστης σημασίας, πυρήνα: την φαντασία.
Το παιχνίδι των ρόλων βασίζεται ακριβώς στην ικανότητα των ανθρώπων να υπάρχουν με αυτό τον διττό, αν όχι διπολικό καμιά φορά τρόπο. Μου αρέσει να υποδύομαι την πόρνη, καμιά φορά. Κι ο άντρας μου, ο πελάτης που με ακριβοπληρώνει και με απολαμβάνει με περιορισμό κινήσεων και ώρας. Η καλύτερη μου φίλη φαντάζεται καμιά φορά ότι την πηδάει ενας παιδικός ερωτας με τον οποίο δεν βρέθηκε ποτέ. Οι γυναίκες έχουμε ταλέντο στις φαντασιώσεις, έχουμε κλίση στην δημιουργία εικόνων πέρα και πάνω από αυτές που στέλνουν τα μάτια μας ως σήμα στον εγκέφαλό μας.
Ο κανόνας είναι-ω, πόσες φορές θα το πούμε- ότι δεν υπάρχουν κανόνες. Υπάρχει κι ένας άλλος κανόνας: όλοι και όλες έχουμε βρώμικο μυαλό. Αυτή η ακαθαρσία του νου μας, συνδεδεμένη φυσικά με κοινωνικές και θρησκευτικές νόρμες, τείνει να χάσει το πρόστυχο φορτίο της, να θεωρηθεί-και καλώς- απολύτως φυσιολογική και όλα καλά. Τα ζευγάρια, πλέον, συνομιλούν περί των φαντασιώσεών τους, αρκετά μάλιστα τις πραγματοποιούν και μαζί, ενώ η πολυσυντροφικότητα αρχίζει να μην θεωρείται πια κάτι «χίπικο» και «έξω από εδώ». 
Όταν κάνουμε σεξ, απεκδυόμαστε τους ρόλους μας, είμαστε εμείς και μάλιστα «όλοι οι εμείς», οι πραγματικοί και οι φαντασιακοί, οι υπαρκτοί και οι δυνάμει. Το σεξ, μάλιστα, αυτό καθαυτό δεν είναι μια έννοια που πραγματώνεται μόνο όταν συμβαίνει ανάμεσα σε δύο, τρεις ή περισσότερους ανθρώπους, αλλά και όταν συζητιέται, γράφεται, αναλύεται ή απολαμβάνεται κατά μόνας, με μια παλάμη και ένα γεννητικό όργανο.
Πόσο ευτυχισμένοι θα ήμασταν αν τα είχαμε δοκιμάσει όλα; Μήπως πολλά που λέμε ότι θέλουμε μας κάνουν, να δειλιάζουμε όταν τυχόν τα συναντάμε μπροστά μας; Ή μήπως αυτά που θέλουμε είναι κυρίως τα απαγορευμένα; Η συνάδελφός μας που δεν μας δίνει σημασία, ο άντρας της κουκλάρας γειτόνισσας που “σιγά μην τον ικανοποιεί όπως θα μπορούσα να τον ικανοποιήσω εγώ”, εκείνος ο γοητευτικός ζεν πρεμιέ που βλέπουμε στα talk shows, γνωρίζοντας ότι δεν έχει ιδέα για την ύπαρξή μας; 
Οι φαντασιώσεις μας, τα κρυφά μας και λιγότερο κρυφά μας θέλω, οι ελπίδες μας για την πραγματοποίησή τους μια μέρα προσκρούουν με εξαιρετικά ενδιαφέροντα τρόπο πάνω στην καθημερινότητά μας, γιατί συχνά η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία. 
Ζήστε με θάρρος, με τόλμη, κατακτήστε αυτά που επιθυμείτε, η ζωή είναι μία και είναι δική σας, Αλλά, μην ξεχνάτε ότι έχει πολύ γούστο να επιλέγετε κάποια πράγματα να τα αφήσετε αποκλειστικά στην φαντασία σας, να πορευτείτε μαζί τους και να τα χρησιμοποιήσετε ως εργαλεία επιπλέον απόλαυσης στις υπαρκτές σεξουαλικές σας εμπειρίες. Κάτι που θα σας προέτρεπα να σκεφτείτε είναι αν αν εσείς οι ίδιες, οι ίδιοι αποτελείτε φαντασίωση, αν είστε αρκούντως περιπετειώδεις ή κινηματογραφικοί για να ξεσηκώσετε πάθη σε άτομα που σας αφορούν.
Νομίζω ότι οι φαντασιώσεις μας πρέπει να περιλαμβάνουν λίγο και εμάς τους ίδιους και νομίζω ότι, αν το κάνουν, τότε έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν κάποτε, αργά ή γρήγορα, απτές και μυρωδάτες, έτοιμες να τις ζήσουμε με όλες μας τις αισθήσεις.