«Ζάρια με τον θάνατο». Ο πλέον διαβόητος εκτελεστής της Greek Mafia αφηγείται - mensbook

mensbook

Όσα πρέπει να γνωρίζει ένας άντρας


Πέμπτη 23 Ιουνίου 2022

«Ζάρια με τον θάνατο». Ο πλέον διαβόητος εκτελεστής της Greek Mafia αφηγείται

Το άνομα του είναι Νεκτάριος Ιζμιρτζόγλου. Είναι ο πλέον διαβόητος εκτελεστής της Greek Mafia. Είναι αυτός που έκανε ολους τους εκτελεστές πρίν απο αυτόν να μοιάζουν με αμούστακα σχολιαρόπαιδα. Στο πλάι του, ενας τοκογλύφος, ο «καθοδηγητής του», μια συνοδός πολυτελείας και ο επονομαζόμενος «Πατριάρχης των νονών». Ο άνθρωπος που διαφεντεύει τον υπόκοσμο στο βόρειο τμήμα της χώρας.  Το βιβλίο «Ζάρια με τον θάνατο» είναι το πρώτο μέρος, μιας ιστορίας εκδίκησης και δικαιοσύνης, όπως την ορίζει η Μαφία με ορους που ο απλός κόσμος αδυνατεί να κατανοήσει. 

«Η φήμη μου απλώνεται όπως η φτώχεια στην Αφρική και εγώ είμαι έτοιμος να πυροδοτήσω την οργή μου. Η καρδιά μου είναι ποιο παγωμένη και από την καρδιά ενός τοκογλύφου. Με ονομάζουν «ο πλέον διαβόητος εκτελεστής της Greek Mafia». Αλλοι πάλι με αποκαλούν «Υπογραφή αίματος». Στο διάβα μου παραμερίζουν όλοι. Είμαι αυτός που έκανε και τους πλέον έμπειρους εκτελεστές πριν από μένα να μοιάζουν σχολιαρόπαιδα. Αλλοίμονο σε όποιον κάνει το λάθος να πιστέψει πώς υπάρχουν όρια στην εκδίκηση μου. Έχω ακούσει για όρια, αλλά δεν τα έχω συναντήσει ποτέ μου. Στην ζωή άλλωστε το μόνο προβλέψιμο είναι το… απρόβλεπτο!! Στον δικό μου κόσμο το ερώτημα είναι ένα. Θα σκοτώσεις ή θα σε σκοτώσουν; Όλα αυτά τα χρόνια που είμαι υπηρέτης της familias έμαθα να ζω στην κόλαση. Κρατούσα εκεί τους δαίμονες, για να μένει ο παράδεισος καθαρός. Και κυρίως; Για να μην στέκεται κανείς εμπόδιο στα σχέδια της οικογένειας. Όσοι με γνωρίζουν λένε πώς είμαι μοναχικός, απόμακρος, πως κάτι σκοτεινό υπάρχει μέσα μου. Μπορεί να έχουν δίκαιο. Ποιος μπορεί όμως να ξέρει τι γράφει το τεφτέρι της ζωής;

Δέχθηκα πολλά πλήγματα αλλά άντεξα. Τα ξεπέρασα. Στο κάτω – κάτω, είμαι και τυχερός. Ο Θεός με αγαπούσε. Κάποιες φορές στην μυστική ζωή μου έπρεπε να είμαι και δήμιος και δικαστής. Στον δικό μου κόσμο δεν υπάρχουν χάρες και δικαστήρια. Το ότι σκότωνα δεν ήταν λάθος. Ίσως ο τρόπος που το έκανα να ήταν. Αλλά διάβολε, όταν ετοιμαζόμουν να κάνω την κίνηση μου και να ορμίσω στο θύμα μου όπως ο αετός στο φίδι εκτελούσα εντολές. Και τις εκτελούσα κατά γράμμα. Ο κόσμος έπρεπε να καταλάβει πώς ήμουν η ατμομηχανή της οικογένειας. Έκανα ότι μου έλεγαν. Τελείωνα τις δουλειές. Πάντα το έκανα. Τα γεγονότα έχουν αρχίσει να βγαίνουν εκτός ελέγχου και εγώ είμαι έτοιμος να ξεχυθώ πίσω τους σαν λυσσασμένο σκυλί. Φόρεσα το μπλε σκούρο μου κοστούμι, κούμπωσα το αγαπημένο μου ρολόι στον αριστερό μου καρπό, έβαλα στην μέση το 45αρι μου, μπήκα στο μαύρο μου Audi και πήρα τον δρόμο της επιστροφής.